Refeedingsyndroom: wat het is (en waarom de meeste vastenden niet hoeven te panikeren)
Het nieuws verspreidt zich (eindelijk!) over de therapeutische voordelen van vasten, en steeds meer mensen experimenteren met periodes zonder voedsel. Met die interesse komt ook een angstaanjagende term die je inmiddels waarschijnlijk hebt gehoord of nog zult horen: refeedingsyndroom.
Het klinkt dramatisch, en in echte gevallen kan dat ook zo zijn. Maar hier is de kern: echt refeedingsyndroom is zeldzaam bij gezonde mensen die gecontroleerd vasten. Het is heel anders dan de milde, ongemakkelijke symptomen die sommige mensen voelen wanneer ze een vastenperiode beëindigen.
Laten we het verschil bekijken en hoe je kunt herkennen wanneer refeedingsyndroom echt een probleem is.
Wat is refeedingsyndroom?
Refeedingsyndroom is een ernstige medische aandoening die kan optreden wanneer je na langdurige uithongering of ernstige ondervoeding weer voedsel gaat innemen.
Het werd voor het eerst vastgesteld bij krijgsgevangenen na de Tweede Wereldoorlog en komt vandaag de dag nog steeds het meest voor in ziekenhuizen. Het kan voorkomen bij mensen met eetstoornissen of zelfs bij langdurige ziekten.
Hier is de basisuitleg van wat er gebeurt:
Wanneer iemand lange tijd ondervoed is geweest, past het lichaam zich aan. Insulinespiegels blijven laag en het lichaam draait voornamelijk op opgeslagen vet.
Wanneer voedsel — vooral koolhydraten — wordt geïntroduceerd, stijgt insuline snel en geeft het de cellen het signaal om glucose op te nemen. Maar het probleem is dat glucose niet alleen naar binnen gaat. Het neemt ook essentiële mineralen mee, waaronder magnesium, fosfor en kalium.
Als je mineraalniveaus al laag zijn en deze te snel dalen, kan dat het hart, de spieren, zenuwen en zelfs de ademhaling beïnvloeden. Ernstige gevallen kunnen levensbedreigend zijn.
Dat is het echte refeedingsyndroom.
Symptomen van het echte refeedingsyndroom (nogmaals, zeldzaam) kunnen zijn:
-
Misselijkheid en braken
-
Tintelingen en prikkelingen
-
Oedeem
-
Verwarring
-
Lage bloeddruk
-
Stuiptrekkingen
-
Ademhalingsproblemen
-
Veranderingen in hartritme
Waarom fosfor zo belangrijk is
Fosfor is cruciaal voor het maken van ATP (adenosinetrifosfaat), de energievaluta van je cellen. Zonder voldoende fosfor kan je lichaam geen energie op de juiste manier produceren.
Tijdens uithongering (en zeer lange vastenperiodes kunnen technisch gezien als uithongering worden beschouwd), raakt het totale fosforgehalte in het lichaam uitgeput. Wanneer het herintroduceren van voedsel begint, vragen de cellen plotseling om meer, en als het fosforgehalte in het bloed te laag wordt, kunnen er ernstige complicaties optreden.
Dit is waarom fosfor centraal staat in het voorkomen van echt refeedingsyndroom.
Wat de meeste vastenden eigenlijk ervaren
Laat je hierdoor niet bang maken. Laten we het hebben over wat de meeste gezonde volwassenen ervaren na een gecontroleerd vasten, vooral als ze het vasten doorbreken met koolhydraten. Je kunt het volgende voelen:
-
Opgeblazen gevoel
-
Gezwollen handen of gezicht
-
Tijdelijke gewichtstoename door water
-
Vermoeidheid
-
Hoofdpijn
-
Lichte zwakte
Dit gebeurt omdat insuline stijgt wanneer je weer gaat eten, wat de nieren vertelt om natrium vast te houden. Natrium houdt water vast. Dus je houdt vocht vast.
Het kan ongemakkelijk aanvoelen, maar het is niet hetzelfde als medisch refeedingsyndroom.
Het is een tijdelijke verschuiving en lost meestal binnen een dag of twee op.
Hoe je het risico kunt verminderen en je goed kunt voelen tijdens een refeed
-
Ten eerste, als je je echt zorgen maakt over refeedingproblemen, vermijd dan langdurig vasten. Hoe langer je vast, hoe voorzichtiger je moet zijn bij het opnieuw introduceren van voedsel. Je kunt nog steeds alle voordelen van vasten ervaren met Intermittent Fasting. Meer is niet altijd beter.
Als je de voorkeur geeft aan langdurig vasten, neem dan pauzes tussen de vastenperiodes om je op voeding te concentreren. En vast onder begeleiding van je zorgverlener, vooral belangrijk als je medische aandoeningen hebt of medicijnen gebruikt.
-
Ten tweede, doorbreek je vasten altijd voorzichtig. Volg juiste richtlijnen voor refeeding. Begin met bottenbouillon en voeg langzaam zachte, gemakkelijk verteerbare voedingsmiddelen toe. Vermijd eenvoudige koolhydraten die ervoor zorgen dat je lichaam meer water vasthoudt.
-
Ten derde, ondersteun je lichaam met belangrijke voedingsstoffen, zowel tijdens het vasten als tijdens het refeeden. Sla de elektrolyten. En als je 14 dagen of langer vast, begin dan met onze Fasting Refeed-formule minstens 30 minuten voordat je je vasten doorbreekt.
Onze Fasting Refeed bevat fosfor en B-vitamines.
B-vitamines zijn belangrijk tijdens het refeeden. Thiamine helpt je lichaam om koolhydraten veilig te verwerken. In ziekenhuizen wordt thiamine om deze reden vaak gegeven voordat ondervoede patiënten weer gaan eten.
Echt refeedingsyndroom komt niet vaak voor
Het risico op het refeedingsyndroom is laag, maar dat betekent niet dat refeeding onzorgvuldig moet gebeuren.
Als je vast, doe het dan bewust. En als je weer gaat eten, voed je lichaam dan met zorg.
